Τρίτη, 24 Οκτωβρίου 2017

Πόσο τιποτένιοι είναι! (Από ανάρτηση στο ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ)...

Καλύτερα από ποτέ...

«Καλύτερα από κάθε άλλη φορά» είναι τα νέα, σύμφωνα με τον πρωθυπουργό, σε σχέση 
με την τρίτη «αξιολόγηση» που ξεκίνησε επίσημα χτες. Τα «νέα», βέβαια, δεν είναι καλά μόνο για τον πρωθυπουργό, αλλά και για τους επιχειρηματικούς ομίλους, αφού η κυβέρ-νηση, σε συνέχεια των προηγούμενων, τους έχει δώσει στο «πιάτο» ότι έχουν ζητήσει: 
Από τη γενίκευση της «ευελιξίας» και των «δουλεμπορικών» έως το Ασφαλιστικό - τερατούργημα. Και από την απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων έως το χτύπημα 
της απεργίας και της συλλογικής δράσης, που «ψήνεται» στο πλαίσιο της τρίτης «αξιολόγησης». Χώρια το υπόλοιπο «φιλοεπενδυτικό περιβάλλον», των εισφοροαπαλ-
λαγών και φοροαπαλλαγών, των «αναπτυξιακών νόμων», της «δημοσιονομικής σταθε-ρότητας», που χτίζεται πάνω στα ματωμένα πλεονάσματα. «Καλύτερα από ποτέ» είναι 
τα πράγματα και για τους δανειστές, αφού η κυβέρνηση, με όσα έχει συμφωνήσει, υπο-βάλλει το λαό σε θυσίες δίχως τέλος για να πληρωθούν μέχρι δεκάρας τα δανεικά για το κεφάλαιο, ενώ πρωτοστατεί στην παραπέρα απελευθέρωση μιας σειράς νέων πεδίων κερδοφορίας για τους επιχειρηματικούς ομίλους. Όπως, βέβαια, «καλύτερα από κάθε 
άλλη φορά» είναι τα πράγματα και με την εμπλοκή της χώρας στους σχεδιασμούς ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ στην περιοχή, που εξασφαλίζουν την ιμπεριαλιστική «σταθερότητα», για να «τρέξουν» όλα τα παραπάνω σχέδια. Γιατί λοιπόν να μην είναι όλοι «τρισευτυχισμένοι»;

*Σχόλιο από τον Ριζοσπάστη (24 Οκτώβρη 2017)

24 Οκτώβρη 1929... Χρηματιστηριακό κραχ (μεγάλη καπιταλιστική κρίση)...

Η παγκόσμια οικονομική ύφεση του 1929 ήταν μια κατάσταση διεθνούς οικονομικής ύφεσης που διήρκεσε από ένα μέχρι δέκα χρόνια σε διάφορες χώρες του κόσμου. 
Επρόκειτο για τη μεγαλύτερη οικονομική ύφεση της σύγχρονης ιστορίας και χρησιμο-ποιείται στον 21ο αιώνα ως παράδειγμα για το πόσο οδυνηρή μπορεί να είναι μια οικονομική καταστροφή. Η "Μεγάλη Ύφεση", όπως χαρακτηρίστηκε στις ΗΠΑ, σύμ-
φωνα με τους αναλυτές προκλήθηκε μετά από το χρηματιστηριακό κραχ, που ξεκίνησε 
στις 24 Οκτώβρη του 1929. Το τέρμα της κρίσης στις ΗΠΑ ταυτίστηκε με το έναυσμα 
της πολεμικής οικονομίας του Β' Παγκόσμιου Πολέμου γύρω στο 1939.

Η κρίση είχε καταστροφικές επιπτώσεις τόσο στον ανεπτυγμένο, όσο και στον αναπ-τυσσόμενο κόσμο. Επηρεάστηκε το διεθνές εμπόριο, καθώς επίσης και τα προσωπικά εισοδήματα, τα έσοδα από φόρους, οι τιμές και τα κέρδη. Η οικονομία πόλεων ανά τον κόσμο επλήγη, ιδίως εκείνων που εξαρτώνταν άμεσα από τη βαριά βιομηχανία. 
Οι κατασκευές πάγωσαν, οι αγροτο-κτηνοτροφικές εργασίες υποχώρησαν λόγω πτώ-
σης των τιμών στις σοδειές κατά 40% με 60%. Με τη ζήτηση σε διαρκή υποχώρηση, 
σε συνδυασμό με την έλλειψη εναλλακτικών εργασιών, περιοχές που εξαρτώνταν από 
τον πρωτογενή τομέα όπως εκμετάλλευση γης, ορυχείων και ξύλου υπέφεραν ακόμη περισσότερο.
Η κρίση αγκάλιασε όλους τους τομείς της οικονομίας: Το χρηματοπιστωτικό σύστημα, 
τη βιομηχανία, την αγροτική οικονομία, το εμπόριο και βεβαίως τις διεθνείς οικονομικές σχέσεις. Η βιομηχανική παραγωγή στον καπιταλιστικό κόσμο μειώθηκε συνολικά κατά 
38% (Γερμανία: -47%, ΗΠΑ: -46%, Ιταλία: -33%, Γαλλία: -31%, Βρετανία: -16,5%), ενώ 
οι άνεργοι ξεπέρασαν τα 35 εκατομμύρια (ΗΠΑ: 16 εκατ., Γερμανία: 5,5 εκατ., Βρετανία: 
3 εκατ., Ιαπωνία: 2,8 εκατ., Γαλλία: 2,3 εκατ.).

Η μεγάλη κρίση τερματίστηκε σε διαφορετικό χρόνο ανά χώρα. Οι περισσότερες χώρες εφήρμοσαν προγράμματα ανακούφισης και η πολιτική τους ζωή πέρασε αναταραχές, εξωθώντας την ιδεολογία στα άκρα, με αποτέλεσμα την άνοδο των εθνικιστικών και φασιστικών απόψεων και πρακτικών.

*Πηγές πληροφοριών : Ριζοσπάστης - Βικιπαίδεια

Δευτέρα, 23 Οκτωβρίου 2017

Έτσι συνεχίζουμε...

Ποτέ... δεν βρισκόμαστε σε πολιτική και ιδεολογική σύγχυση... 
Έχουμε πάντα ξεκάθαρη πολιτική σκέψη και σαφή ταξικό προσανατολισμό δράσης...
Έτσι μόνο τιμάμε τους αγώνες και τις θυσίες των προηγούμενων γενεών... 
Έτσι δείχνουμε στις νέες γενιές την προοπτική των σημερινών αγώνων για έναν άλλο καλύτερο κόσμο... Αταλάντευτα, με πλήρη θεωρητική κάλυψη των αγώνων του σήμερα 
και χωρίς πεσιμισμούς, αντικρίζουμε την κοινωνία του αύριο.
Έτσι συνεχίζουμε...

Κοσμάς Λεοντιάδης

Σαν σήμερα, στις 23 Οκτώβρη του 1925, γεννήθηκε στην Ξάνθη ο κορυφαίος μουσικοσυνθέτης, ποιητής και διανοούμενος Μάνος Χατζηδάκις...

23 Οκτώβρη 1956... Αντεπανάσταση εκδηλώνεται στην Λαϊκή Δημοκρατία της Ουγγαρίας...

Οι αντεπαναστατικές δυνάμεις ήταν έτοιμες για ένοπλο πραξικόπημα ήδη από τα μέσα 
του Οκτώβρη. Είχαν στη διάθεσή τους ένοπλα σώματα και λεπτομερή σχέδια για τη διε-ξαγωγή της ένοπλης εξέγερσης. Στην πρώτη φάση ωστόσο, μεταξύ 23 και 30 Οκτώβρη, 
η αντίδραση δεν τόλμησε να εμφανιστεί ανοιχτά με αντισοσιαλιστικά συνθήματα, αλλά στηρίχτηκε σε αιτήματα, όπως π.χ., «αποσταλινοποίηση», «εκδημοκρατισμός και απο-κέντρωση», «ουγγρικός εθνικός κομμουνισμός» κ.ά. Μ' αυτόν τον τρόπο οι πραξικοπη-ματίες πέτυχαν να εκμεταλλευτούν την πλατιά δυσαρέσκεια των μαζών απέναντι στη δογματική - σεχταριστική πολιτική της προηγούμενης κομματικής ηγεσίας.
Στις 23 Οκτώβρη έγινε στη Βουδαπέστη μια φοιτητική διαδήλωση, που την εκμεταλλεύ-τηκαν οι αντεπαναστατικές δυνάμεις, για να προκαλέσουν ένοπλες συγκρούσεις. 
Ο Ιμρε Νάγκι, που εκτελούσε χρέη πρωθυπουργού από τις 24 Οκτώβρη, υποστήριξε την αντεπανάσταση. Μετά την κατάρρευση του μεθοριακού ελέγχου διείσδυσαν στην Ουγ-
γαρία χιλιάδες οπλισμένοι εμιγκρέδες από το εξωτερικό. Ο εξοπλισμός και ο ανεφοδια-
σμός των πραξικοπηματιών γινόταν μέσω της αερογέφυρας Βιέννης - Βουδαπέστης, 
κύρια από αμερικανικά αεροπλάνα. Οι διπλωματικοί εκπρόσωποι των ΗΠΑ κι άλλων καπιταλιστικών κρατών έδιναν άμεσες οδηγίες στην ηγεσία των πραξικοπηματιών.
Στη δεύτερη φάση του πραξικοπήματος φάνηκε ανοιχτά ποιοι κρύβονται πραγματικά 
πίσω τους. Η αντίδραση ενθαρρυμένη από την εξωτερική υποστήριξη, καθώς κι από την προδοτική πολιτική του Ίμρε Νάγκι, πέρασε μετά τις 30 Οκτώβρη στην ανοιχτή τρομο-κρατία. Στους δρόμους της Βουδαπέστης κυριαρχούσε η αντεπαναστατική τρομοκρατία, ομαδικά δολοφονούνταν κομμουνιστές και προοδευτικοί άνθρωποι. Κατά χιλιάδες φυ-λακίζονταν σ' όλη τη χώρα αγωνιστές του κόμματος, πρόεδροι αγροτικών ενώσεων, πρόεδροι συμβουλίων, οπαδοί του σοσιαλισμού και προετοιμαζόταν η σφαγή τους. 
Στον πολιτικό στίβο είχαν επανεμφανιστεί οι καπιταλιστές, γαιοκτήμονες, τραπεζίτες, πρίγκιπες και κόμητες, με επικεφαλής τον Μίντσεντι. Εμφανίστηκαν στη Βουλή και 
ίδρυσαν μέσα σε δύο μέρες 28 αντεπαναστατικά κόμματα.
Η ανοιχτή επίθεση ενάντια στις σοσιαλιστικές κατακτήσεις άνοιξε τα μάτια πολλών εργατών. Παράλληλα με την αυξανόμενη απομόνωση της αντίδρασης άρχισαν όλο 
και πιο πολύ να ανασυγκροτούνται οι επαναστατικές δυνάμεις. Στις 3 Νοέμβρη 1965 δημιουργήθηκε με επικεφαλής τον Γιάνος Κάνταρ η επαναστατική εργατοαγροτική κυβέρνηση. Για να υπερασπίσουν τη λαϊκή εξουσία οι πιο συνειδητές δυνάμεις της ουγγρικής εργατικής τάξης αναδιοργάνωσαν το Κομμουνιστικό Κόμμα σαν μαρξιστικό - λενινιστικό Ουγγρικό Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα.
Το ΟΣΕΚ και η επαναστατική εργατοαγροτική κυβέρνηση απευθύνθηκαν στην ουγ-
γρική εργατική τάξη κάνοντας έκκληση για υπεράσπιση της λαϊκής εξουσίας από την αντίδραση. Η Σοβιετική Ένωση ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα της νέας ουγγρικής κυβέρνησης για βοήθεια και της συμπαραστάθηκε για τη συντριβή των ενόπλων αντεπαναστατικών ομάδων. Με τη βοήθεια του σοβιετικού στρατού αποσοβήθηκε 
στην Ουγγαρία ένας μακροχρόνιος εμφύλιος πόλεμος ενάντια στην αντεπανάσταση.

*Αναδημοσίευση από το 902.gr

23 Οκτώβρη 1923... Οι εργάτες στους δρόμους του Αμβούργου...

Επαναστατικός αναβρασμός και πάλι στη Γερμανία. Η εργατική τάξη του Αμβούργου 
με πρωτοπόρα την κομμουνιστική οργάνωση της πόλης (επικεφαλής της οποίας ήταν 
ο Έρνστ Τέλμαν), ξεσηκώνεται, παίρνει τα όπλα, καταλαμβάνει κομβικά σημεία της 
πόλης και στήνει οδοφράγματα.
Η κυβέρνηση Στρέσεμαν (Λαϊκού Κόμματος και Σοσιαλδημοκρατών) διατάσσει το 
στρατό να επέμβει και έπειτα από 3 ημέρες σκληρών συγκρούσεων η εξέγερση πνί-
γεται στο αίμα.

Κυριακή, 22 Οκτωβρίου 2017

Είτε αστική, είτε σοσιαλιστική ιδεολογία... Μέσος όρος δεν υπάρχει...

«...Το ζήτημα μπαίνει μόνο έτσι... Είτε αστική, είτε σοσιαλιστική ιδεολογία. Μέσος όρος δεν υπάρχει... Για το λόγο αυτό, κάθε μείωση του ρόλου της σοσιαλιστικής ιδεολογίας, κάθε απομάκρυνση απ' αυτή, σημαίνει ταυτόχ-
ρονα και δυνάμωμα της αστικής ιδεολογίας...».

Μικρό απόσπασμα από το έργο του Β.Ι.Λένιν «Τι να κάνουμε;»... 

Για τη θρησκεία και την επιστήμη...

"...Το τι θα μπορούσε να καθορίσει τον Θεό, είναι να σκεφτούμε τον Θεό, 
ως την ενσωμάτωση των νόμων της φύσης. Ωστόσο, αυτό δεν είναι αυτό 
που οι περισσότεροι άνθρωποι θα σκεφτόταν για τον Θεό. 
Τον έκαναν ένα ανθρωπόμορφο ον, με το οποίο μπορεί κανείς να έχει μια προσωπική σχέση. 
Υπάρχει μια θεμελιώδης διαφορά μεταξύ της θρησκείας, η οποία βασίζεται 
στην εξουσία και της επιστήμης, η οποία βασίζεται στην παρατήρηση και 
στην λογική. Η επιστήμη θα νικήσει, επειδή λειτουργεί..." 

Stephen Hawking

Κινδυνεύουν οι μνήμες...